วาทะควรจำ

   วาทะควรจำ

 

- - - - - - - - - -

ทำไมคนไม่เข้าวัด

                         ตัดห่วงไม่ขาด                -   ห่วงสมบัติ  ห่วงบ้าน  ห่วงลูกหลาน

                         .  อวดฉลาดกว่าพระ         -   อะไร ๆ ก็รู้แล้ว ไม่ต้องสดับ ไม่ต้องศึกษา

                         ทิฐิมานะแก่กล้า             -   ถือองค์ทะนงศักดิ์ว่ามีศักดิ์มีทรัพย์มาก

                         ศรัทธายังไม่เกิด            -   ยังไม่เลื่อมใส  จิตใจยังไม่พร้อม

 

เข้าวัดได้เพราะ……

                        ตัดห่วงได้ขาด                 -    หมดห่วงใย  ไร้ปลิโพธิ

                        ไม่อวดฉลาดกว่าพระ       -   มีสิ่งต้องศึกษา  และปฏิบัติอีกมาก

                        ทิฐิมานะเบาบาง              -   รู้ว่าตนมีฐานะเป็นอุบาสก-อุบาสิกา

                        เห็นทางพ้นทุกข์             -   พระช่วยให้เกิดความเข้าใจ เกิดความมั่นใจ และพบทางที่จะไป

 

เข้าวัดทำไม ? (ส่วนใหญ่)

                        เจิมรถ                                  ตรวจดวงชะตา

                         มางานศพ                           รดน้ำมนต์

                        ดูหมอ                                 ขอหวย

                        สะเดาะเคราะห์ล้างซวย        ช่วยฝากลูกเข้าโรงเรียนและทำงาน

                        ถวายสังฆทานอุทิศ              ๑๐จิตเป็นกุศล – สนทนาธรรมฟังธรรมปฏิบัติธรรม

 

เลิกได้เป็นกำไรชีวิต

                         เลิกดื่มเหล้าเข้าบาร์                             เลิกบ้ากามารมณ์

                         เลิกนิยมฟุ้งเฟ้อ                                   เลิกเห่อยศเห่อศักดิ์

                         เลิกรักเมียเขา                                     เลิกจับเจ่าเกียจคร้าน

                         เลิกทำงานเอาหน้า                              เลิกเจรจาเสียดสี

                         เลิกเป็นหนี้เป็นสิน                               ๑๐เลิกหากินด้วยการรีดไถ

 

ภัยชีวิต

                ชรา                    -  ภัยคือความแก่

                พยาธิ                -  ภัยคือความเจ็บ

                มรณะ                -  ภัยคือความตาย

 

  ปีที่ทุกคนควรมี    รอบ

                รอบคอบ      -   ความระมัดระวังไม่ประมาท  มีสติในกาลทุกเมื่อ

                รอบรู้           -   ประสบการณ์มีมากขึ้น

                รอบจัด        -   เชี่ยวชาญในเรื่องนั้น ๆ  มองรู้ ดูออก  บอกถูก  ทำได้  ใช้เป็น

                รอบข้าง      -   สัมพันธชนคนเกี่ยวข้อง ญาติมิตรพี่น้อง ยังอบอุ่น  อบอวล  หรืออบอ้าว

 

บวชทำไม – บวชได้อะไร

                บวชยกระดับ                         -   ยกระดับจากหีนเพศ ขึ้นสู่อุดมเพศ

                บวชขยับขยาย                      -  ได้รับการศึกษากว้างขวาง  วิสัยทัศน์กว้างไกล

                บวชลบลาย                          -  ทำลายความไม่ดีที่มีในสันดาน

                บวชหมายพระนิพพาน          -   แสวงหาทางพ้นทุกข์

 

บวชได้อะไร

                ได้เป็นทายาทสืบพระศาสนา

                ได้สนองความประสงค์ของบิดามารดา

                ได้ศึกษาพระธรรมวินัย

                ได้ฝึกหัดกาย วาจา ใจ ให้ดีงามขึ้น

 

บวชขาดทุน – ได้กำไร

                บวชแล้ว          -   พฤติกรรมดีกว่าเมื่อยังไม่บวช  =  ได้กำไร

                บวชแล้ว          -   พฤติกรรมทุกอย่างเหมือนเดิม  =  เสมอตัว  ค่อนไปทางขาดทุน 

                บวชแล้ว          -   พฤติกรรมเลวกว่าเมื่อยังไม่ได้บวช  เท่ากับเอาความดีที่เคยมีเมื่อครั้ง

 

           เป็นคฤหัสถ์  มาทิ้งเสียขณะเป็นสมณะ   =  ขาดทุนมหาศาล

 

ฝากไว้ให้คิด

                บวชแล้วดี                      -   สึกไปเป็นบัณฑิต

                บวชแล้วเสีย                  -   สึกไปเป็นบรรลัย

                บวชแล้วฉลาด               -   สึกไปเป็นไอ้ทิด

                บวชแล้วโง่                    -   สึกไปเป็นไอ้ถึก – ไอ้ทึ่ม

 

เกรดชาวพุทธ

                A        ทานให้                  ศีลรักษา ภาวนาเจริญ

                B       ทานให้                  ศีลรักษา ภาวนาไม่เจริญ

    ๓C       ทานให้                  ศีลไม่รักษา ภาวนาไม่เจริญ

    ๔D       ทานไม่ให้             ศีลไม่รักษา ภาวนาไม่เจริญ

  

สรุป

                ชาวพุทธ                                โดยจิตวิญญาณ

                ชาวพุทธ                                โดยราชการ

                ชาวพุทธ                                โดยสถานการณ์

                ชาวพุทธ                                โดยทะเบียนบ้าน

                ชาวพุทธโดยศรัทธา            -   ติดพิธีกรรมมากกว่าแก่นธรรม

                ชาวพุทธโดยปัญญา            -   ยึดแก่นเป็นหลักมากกว่าเปลือกหรือกระพี้

 

ฟังเทศน์ได้อะไร

                เพิ่มเติมปัญญา

                พัฒนาความคิด

                เปลื้องปลิดความสงสัย

                ปรับความเห็นให้ตรง

                ดำรงสติให้มั่น

 

ทำบุญทำไม

                ทำบุญเอาหน้า             -   อยากให้คนเห็น

                ทำบุญเอาตรา              -   อยากได้เกียรติ

                ทำบุญโฆษณา             -   อยากให้คนรู้จัก

                ทำบุญพึ่งพา               -   อยากให้บุญส่งเสริม

 

เมืองไทยมีอะไรดี

                วัง                    -   สถานที่อันเป็นศูนย์รวมใจ และเชิดหน้าชูตาของชาวไทยทั้งชาติ

                วัด                   -   ดินแดนแห่งผ้ากาสาวพัสตร์  เมืองพระพุทธศาสนา

                อัธยาศัย          -   สยามเมืองยิ้ม ดินแดนแห่งไมตรีจิตมิตรภาพ

                ธรรมชาติ         -   ภูเขา  ป่าไม้  น้ำตก  ที่สวยงาม

                ตลาดน้ำ          -   แหล่งท่องเที่ยวที่แปลกตาประหลาดใจ

 

ไทย – ฝรั่ง ต่างกันตรงไหน

                                                    ฝรั่ง                                                         ไทย

                                                -   จริงจัง                                                     -   ฉาบฉวย

                                                -   บ้างาน                                                    -   บ้าอำนาจ

                                                -   ทำงานเป็นทีม                                         -   ชอบฉายเดี่ยว (วัน แมน โชว์)

                                                -   กระจาย  (แบ่งงาน)                                  -   กระจุก (กุม – กำ – รวบ ไม่แบ่ง)

                                                -   ชอบประชาธิปไตย                                   -   ชอบอัตตาธิปไตย

                                                -   นิยมความถูกต้อง                                    -   นิยมความถูกใจ

                                                -   ชอบตรงเวลา                                          -   ชอบตามเวลา

  

คาถาค้าขายดี

                คุณสมบัติของนักธุรกิจ หรือผู้ประกอบการค้าจะซื้อง่ายขายคล่อง มีกำไร ต้องเสกสร้างความงามให้ได้ครบ     งาม  คือ

                งามใบหน้า                        ลูกค้า   ชอบใจ

                งามกิริยา                          ลูกค้า   ถูกใจ

                งามวาจา                           ลูกค้า   หลงไหล

                งามบริการ                         ลูกค้า   บานตะไท

                ของสมเด็จพระมหาธีราจารย์ วัดชนะสงครามฯ กรุงเทพฯ

 

มีธรรมอยู่กับตัวกลัวอะไร

                เราไม่กลัวความจน                              เพราะเรามีสันโดษ

                เราไม่กลัวความโกรธ                           เพราะเรามีเมตตา

                เราไม่กลัวความริษยา                          เพราะเรามีมุทิตาจิต

                เราไม่กลัวความผิด                             เพราะเรามีหิริโอตตัปปะ

                เราไม่กลัวราคะ                                  เพราะเราไม่ดำริ

                เราไม่กลัวมิจฉาทิฏฐิ                          เพราะเรามีความรู้แจ้ง

                เราไม่กลัวความแห้งแล้ง                    เพราะเรามีน้ำใจ

ฉะนั้น เกิดเป็นคนอย่าให้จนความดี   เกิดมาทั้งทีต้องสร้างดีให้ติดตน

 

ธรรมะเพื่อสันติภาพ  (อยู่ร่วมกันฉันท์มิตร)

                หันหน้าเข้าหากัน           -  มีปัญหาให้หันหน้าเข้าหากัน ปรึกษาหารือกัน  อย่าเผชิญหน้า

            หรือประจัญหน้ากัน

                หมั่นแก้ไข                    -  อยากดีให้แก้ไข  อยากบรรลัยให้แก้ตัว อย่ามัวแต่คิดแก้กฎ กติกาให้เข้ากับกิเลสตน แต่จงแก้นิสัยสันดานตนให้เข้ากับ

                                                            กฎ กติกา

                รู้จักให้อภัย                   -  วิสัยปุถุชนย่อมมีความผิดพลาดเป็นธรรมดา  ดังคำที่ว่า

                                                            สี่เท้ายังรู้พลาด  นักปราชญ์ยังรู้ผิด  บรรพชิตยังรู้เผลอ  ความผิดพลาดเป็นเรื่องของมนุษย์  แต่การรู้จักให้อภัยเป็นวิสัยของเทวดา  เพราะ….

                                                           ถ้าไม่มีการให้อภัยผิด               และไม่คิดที่จะลืมซึ่งความหลัง

                                                           จะหาสามัคคียากลำบากจัง       ความพลาดพลั้งย่อมมีทั่วทุกตัวตนฯ

                ปลูกไมตรี                    -  ปลูกไมตรีอย่ารู้ร้าง  สร้างกุศลอย่ารู้โรย  หัดเมตตาปรารถนาดี

       ต่อผู้อื่น  หัดเห็นใจด้วยกรุณาจิต  คิดช่วยเหลือเอื้ออาทรซึ่ง   กันและกัน

                สามัคคีกันไว้                -  ความรักมีเพราะสามัคคีมา  ความรักโรยราเพราะสามัคคีหมด

        รักกันเหมือนพี่  ดีกันเหมือนน้อง ปรองดองกันเสมือนญาติ  

 

        สามัคคีจะมีได้ เพราะ

 

                ไม่จับผิด

 

                ไม่ริษยา

 

                ไปมาหาสู่

 

                อยู่อย่างมีน้ำใจ

สรุป  สันติภาพจะมีไม่ได้  ถ้าสังคมไร้ซึ่งสันติธรรม  จำเป็นที่ทุกคนจะต้องช่วยกันแก้ให้ได้    ประการ  คือ

                แก้ผิด                -  อย่าแก้เผ็ด

                แก้ไข                -  อย่าแก้แค้น

 

จนเพราะอะไร – ทำไมจึงจน

     จนเพราะ…..

                ไม่มี                    -   จนเพราะกรรมทั้งในอดีตและปัจจุบัน

                ไม่พอ                 -   จนเพราะใจรั่ว

                ไม่เจียม              -   จนเพราะกิเลส – หลงตัว

                ไม่จำ                  -   จนเพราะประมาท ขาดยั้งคิด – ลืมตัว

เหตุทำให้จน

                โกสัชชตา         -   ไม่ขยันหา

                อนารักขา         -   รักษาไม่ดี

                ปาปมิตตา        -   มีคนชั่วเป็นมิตร

 

                อสมชีวิตา        -   เลี้ยงชีวิตไม่เหมาะสม

 

 

 คาถาแก้จน

                จนทรัพย์      -  เสกคาถาหัวใจเศรษฐี  อุ – อา – กะ – สะ

   (ปฏิรูปการี  ธุรวา  อุฎฐาตา  วินทเต  ธนํ  ผู้ขยัน  หมั่นเอาธุระ ทำงาน    เหมาะแก่จังหวะ  ย่อมหาทรัพย์ได้)

                คาถาภาวนาเอาตัวรอด

หมั่นหาใช้ให้เหลือไว้เผื่อจ่าย          ค่อยออมใช้ให้เหลือไว้เผื่อเก็บ

 

            หากหาใช้ไม่เหลือไว้เผื่อเซฟ          คราวป่วยเจ็บเาไหนมาใช้เอย.

   ๒จนความรู้      -  เสกคาถาหัวใจบัณฑิต  สุ จิ ปุ ลิ  (ฟังให้หมด จดให้มาก

                              ปากต้องไว  ใจต้องคิด)

                จนความรัก  -  เสกคาถาหัวใจพระพรหม  เม  กะ  มุ  อุ   (พรหมวินาศ ๔

                                          หลงอำนาจ  ฉ้อราษฎร์บังหลวง  หลอกลวงลูกน้อง  ยกย่อง  

                                          คนเลว (หน้ามืด  หน้าหมอง  หน้าเหม็น  หน้าหมา) 

                จนยศศักดิ์ เสกคาถามหานิยม    .  คือ

                     อ่อนน้อม               -   มารยาทสุภาพเรียบร้อย

         อ่อนหวาน             -   พูดจาสุภาพชวนฟัง

                     อ่อนโยน               -   จิตใจงดงาม เปี่ยมด้วยเมตตา กรุณา และรู้จักยกย่องให้เกียรติผู้อื่น

          ทั้งมีดีรอบด้าน  คือ

 

                  รู้ดี

 

                  สามารถดี

 

                  ประพฤติดี

                จนเพื่อน                   -   เสกคาถาหัวใจสังคหะ  ทา  ปิ  อัต  สะ

สรุป  คาถาแก้จนเพื่อน คือ  โอบอ้อมอารี  วจีไพเราะ สงเคราะห์ทุกคน วางตนพอดี

                จนบุญกุศล                -   เสกคาถาบุญกิริยาวัตถุ ๓   ทา   ศี  ภา

โดยพิศดาร  ให้ปฏิบัติตามหลักกุศลกรรมบท (ทางแห่งความดี)  ๑๐  ประการ

                จนความดี                 -   เสกคาถาสุจริต     กาย  วจี  มโน

สรุป   มีความรักใคร่  มีจิตใจสงสาร  เบิกบานพลอยยินดี มีใจเป็นธรรม

                จนปัญญา                 -  เสกคาถามหารอบรู้  จิ  สุ   ภา  (จินตาสุตภาวนา)

    ๙จนใจ                        -  ความไม่รู้จักยินดี  ไม่รู้จักพอดีในสิ่งที่ตนมีตนได้ จิต

 

        หิวกระหาย  เป็นคนใจเติบ และเป็นคนใจแตก  แก้ด้วยสันโดษ  

 

        ความรู้จักอิ่มใจ  พอใจ  และยินดี  สมด้วยบทกวีที่ว่า

                                                        "ความไม่พอใจจนเป็นคนเข็ญ            พอแล้วเป็นเศรษฐีมหาศาล

                                                        จนทั้งนอกทั้งในไม่ได้การ                จงคิดอ่านแก้จนเป็นคนพอฯ"

 

อยากรวย – อยากดี ให้มีธรรม  

                ซึ่อสัตย์สุจริต                -  ความใจซื่อมือสะอาด ไม่ฉ้อราษฎร์บังหลวง

                เป็นนิจขยัน                   -  ทำอะไรด้วยความขยัน อดทน สู้

    ๓ประหยัดให้มั่น              -  ประหยัด  ไม่ประชัน

    ๔หันหลังให้อบาย           -  หลีกเลี่ยงความเสื่อมทุกชนิด

 

พระเจ้าเงินตรา

                มีคำกล่าวว่า  ปรารถนาสารพัดในปัฐพี  เอา “มันนี่” แลกได้ดั่งใจจง”  มีเงินมีทองเจรจาได้  มีไม้มีไร่ปลูกเรือนงาม  มีเงินเขานับว่าน้อง มีทองเขานับว่าพี่  ยากเงินจนทองพวกพ้องไม่มี  นี้จริงแท้

                เงิน..เป็นทั้งของมีฤทธิ์  -  บันดาลได้  เป็นทั้งอสรพิษ  -  ให้โทษได้

                                เงิน  ทำให้งอน                    -   น้อยไปก็ขัดใจ  ไม่ร่วมมือ

                                เงิน  ทำให้งาม                    -   เนรมิตอะไรก็ได้ตามใจปรารถนา

                                เงิน  ทำให้ง่าย                    -   ไร้อุปสรรค  สะดวก สบาย  ไม่ติดขัด

                                เงิน  ทำให้หงาย                 -    ที่ปกปิดจะถูกเปิดเผย  เปิดปาก  เปิดโปง

                                เงิน  ทำให้งง                      -   มากไป ตกใจ ทำอะไรไม่ถูก

                                เงิน  ทำให้งก                      -   พอไม่เป็น   ยิ่งได้ยิ่งอยาก  ยิ่งมากยิ่งชอบ

                                เงิน  ทำให้งัด                      -   ผลประโยชน์ไม่ลงตัว  ก็เกิดงัดขัดข้อ ขัดแย้ง  เครียด       แค้น  คลั่งฆ่า

                                เงิน  ทำให้โง่                       -  ถูกปิดปาก  เห็นทำไม่เห็น   รู้ทำไม่รู้  นอกจากนี้

              ผู้ที่ต้องการอะไรที่ใช้เงินบันดาล  สุดท้ายก็ทำอะไรไม่  

 

              เป็นแม้แต่กับข้าว

ฉะนั้น  “มีเงินก็อย่างง  อย่าไปหลงจนสุดขีด  เงินก็เหมือนพวงมาลัย  อาจจะกลายเป็นพวงหรีด

ไม่มีป้อมแห่งใดที่ในโลก                                เงินเข้าโยกจะไม่แยกหรือแตกฉาน

 

            ไหนว่าแข็งแกร่งกล้าถ้าต้านทาน                     พอทหารเงินตีก็บี้แบน ฯ

                โบราณว่า เหล็กแท่งแข็งกระด้าง  เอาเงินง้างอ่อนตามความประสงค์”  นี่แหละที่ท่านว่า

สตํ  สรณํ  คจฉามิ ธนาธิปไตย ธนบัตรเป็นใหญ่  อะไร ๆ ก็เรียบร้อย

 

อยากก้าวหน้าในหน้าที่ ต้องมี    .

                เส้น                    -   มีผู้ใหญ่เป็นที่พึ่ง

                สาย                   -   มีพรรคพวก  รุ่นไหน  สถาบันไหน

                ของ                   -   มีค่าน้ำร้อนน้ำชา (ทั้งใต้โต๊ะ – บนโต๊ะใต้น้ำ – ตามน้ำ)

                สามารถ             -   มีคุณสมบัติ  ฝีมือตามที่เขาต้องการ

 

รู้เท่าเอาไว้กัน – รู้ทันเอาไว้แก้

ให้รู้จักสันโดษ                 -   พอใจในสิ่งที่ตนมี ยินดีในสิ่งที่ตนได้ ไม่มีสิ่ง

           ที่เราชอบ จงหันมาชอบสิ่งที่เรามี  รู้จักพอก่อสุขทุกสถาน

ให้รู้จักโทษของกิเลส      -    รากเหง้าแห่งความชั่วทั้งปวง คือ โลภะ โทสะ โมหะ

ให้รู้จักเหตุแห่งหายนะ     -   ความประมาทขาดสติ และการหลงไหลในอบายมุข

ให้รู้จักพระ ๓  องค์          -   คือพระไตรลักษณ์  หรือสามัญลักษณะ  ได้แก่..

                                               พระอนิจจัง            ความไม่เที่ยง

                                               พระทุกขัง             ความทนอยู่ไม่ได้

                                               พระอนัตตา           ความไม่เป็นไปในอำนาจ

ข้อคิดในการอยู่ร่วมสังคม

                                สูงกว่า                    อย่าริษยา

                                ต่ำกว่า                    อย่าเหยียบย่ำ  เย้ยหยัน

                                เสมอกัน                 ประคับประคอง

 

ชาวพุทธต้องหยุด ๕   อย่า  

หยุด   

                หยุดทำตนเป็นผู้วิเศษกว่าพระพุทธเจ้า

                หยุดมัวเมาเรื่องลาภและยศ

                หยุดสร้างบาปแลกบุญ

                หยุดสนับสนุนคนผิด

                หยุดวิปริตในพระธรรมวินัย

อย่า  

                อย่าหูเบา                       -   จงใช้ปัญญาวินิจฉัยสุตะ  ใช้ปัญญานำหน้า ศรัทธาตามหลัง

                                                              (เหตุผล – ความเชื่อ)

                อย่าตื่นข่าวมงคล            -   อย่าตื่นเต้น  อย่าตื่นตูม  แต่จงตื่นตัว

                อย่าเอาตัวบุคคลเป็นตัวพระศาสนา           -   จงยึดธรรม  อย่ายึดบุคคล

                อย่าวิจารณ์โดยไม่ผ่านการวิเคราะห์          -   วิเคราะห์ก่อนวิจารณ์  

                                                                                       จะได้พูดไม่พลาดและไม่พึงประจานโดยเด็ดขาด

 

พวกจำต้องโกหก

                ผู้ต้องหา                        -   ถึงผิดก็ปฏิเสธ  ถ้าไม่จนแต้ม  จนมุมด้วยพยาน  หลักฐาน

                นักค้าคดี                        -   แล้วแต่จะรับประโยชน์ฝ่ายไหนมา

                คนเป็นหนี้                      -   ถูกทวงเมื่อใด ไม่มีลูกเดียว

                นักการเมือง                   -   พูดให้เกิดความหวัง  แต่ก็ยากที่จะทำให้สมหวัง

                พ่อค้าแม่ขาย                 -   ต่อไม่ได้ขาดทุนทุกราย

                ชายเจ้าชู้                       -   น้ำกลิ้งบนใบบอน กะล่อนเอาตัวรอด

 

เพื่อนกิน – เพื่อนกัน

                กินกัน                    -  ฉันด้วย

                ตีกัน                       -  ฉันป่วย

                อร่อย                     -  บอกด้วย

                ถึงป่วย                   -  ก็ไป

 

พ่อ – แม่ให้อะไรแก่ลูก

                ให้โลก                       -  ให้ได้เกิดมา

                ให้รู้                           -   ให้ได้รับการศึกษา

                ให้รัก                         -   ให้ความเมตตา

                ให้หลักประกัน            -   ให้อนาคตที่งดงามก้าวหน้า

 

หน้าที่สำคัญของพ่อ – แม่

                รักษาศีลให้ลูกดู

                กตัญญูให้ลูกเห็น

                เป็นร่มโพธิ์ร่มไทรให้ลูกเย็น

อย่าลืม…  รักที่เป็นผลร้าย คือ การให้ท้ายแก่คนที่ตนรัก

 

พ่อ – แม่ดีต้องมีธรรม ๕

เพาะนิสัย

                ตัดชั่ว            - ตัดลูกให้พ้นจากทางชั่ว

                ตัวดี              - ให้ลูกตั้งตนอยู่ในความดี

ให้การศึกษา

                มีความรู้         - ให้การศึกษาศิลปวิทยา

หาอนาคต

                หาคู่ครอง      - หาคู่ครองที่คู่ควรให้

                มองอนาคต   - วางแผนชีวิตที่ดีไว้ให้ลูก

 

ลูกดีต้องมี    .

                เชื่อ                -  เชื่อฟังพ่อแม่ อยู่ในโอวาท ปฏิบัติตามคำแนะนำ

                ช่วย               -  ช่วยพ่อช่วยแม่  มีน้ำใจ ไม่นิ่งดูดาย

                ชื่น                 -  ชื่นชมพ่อแม่ พูดให้กำลังใจ ซาบซึ้งในพระคุณที่ท่านมีต่อตน

                เชิด                -  เชิดชูพ่อแม่ ยกย่องให้เกียรติในที่ทุกสถาน ในกาลทุกเมื่อ

บุตรธิดาคนใด  พ่อแม่สอนแล้วฟัง  สั่งแล้วเชื่อ  ลูกเช่นนี้จะทำให้พ่อแม่ได้พบกับ ชที่ ๕ คือ  มีโชค

 

ผัวดี – เมียดี

ผัวดี..

                ยกย่องนับถือว่าเป็นภรรยา

                ไม่ด่าดูหมิ่นประมาท

                ไม่ลุอำนาจนอกใจ

                มอบความเป็นใหญ่

                ให้เครื่องใช้แต่งตัว

ผัวไม่ดี

                มักเป็นคนชอบเที่ยว

                ชอบเบี้ยวทางบ้าน        

                การงานไม่เอาไหน

                ชอบนอกใจภรรยา

                เมาสุราเป็นประจำ

ผัวน่าเบื่อ

                การบ้านไม่เป็น

                ชอบเล่นการพนัน

                วัน ๆ เอาแต่นอน

ข้อห้าม

                 มีเมียสอง                 สมองแตก

                 มีเมียสาม                 ม้ามแตก

                 มีเมียสี่                     ดีแตก

                 มีเมียห้า                   หน้าแตก

                 มีเมียหก                  อกแตก

                 มีเมียเจ็ด                 เสร็จเลย  (เป็ดเอาไปกิน)

เมียดี

                ตื่นก่อน

                นอนทีหลัง

                เฝ้าฟังรับใช้

                ประพฤติถูกใจสามี

                พาทีน่ารัก

เมียไม่ดี

                ชอบเที่ยวสุขสำราญ

                การบ้านไม่ค่อยเป็น

                ชอบเล่นการพนัน

                ชอบนอนกลางวันเป็นนิตย์

                ชอบคิดนอกใจ

 

เมียน่าเบื่อชอบเป็น

                ศิลาจารึก

                แผ่นเสียงตกร่อง

                บัตรประชาชน

                ปั๊มตรายาง

                ล้อมคอก

                แผ่นประกาศ


คู่บุญ – คู่บาป

คู่บุญ

คู่สุขคู่ทุกข์                     -     ไม่เอาเปรียบกัน สุข ๆ ด้วย ทุกข์ ๆ ด้วย

คู่สร้างคู่สม                     -     มีความเหมาะสมกัน ทั้งวัยวุฒิ คุณวุฒิ ฐานะ

คู่บาป

                คู่เวรคู่กรรม                 -     ทะเลาะวิวาท  ตบตีกันมิให้ขาด

                คู่ล้างคู่ผลาญ             -      ทำลายทุกอย่างที่ขวางหน้า

 

สูตรชีวิตและการครองใจ..

                                                เมื่อมีคู่จงรู้ปรนนิบัติ                           และซื่อสัตย์สุจริตจิตนอบน้อม

                                                อย่าคิดร้ายย้ายแยกทำแปลกปลอม    หมั่นนอบน้อมเสน่หาพาสุขเอยฯ

ระวัง…  -  อย่าเป็นวัวแก่เห็นหญ้าอ่อน

             -  อย่าเป็นเฒ่าทารก เมื่อเจอเด็กแก่แดด

 

คาถากันหย่าร้าง

                ขยัน                   -      ขยันทำมาหากิน  เก็บหอมรอบริบ

                เอา                    -      เอาอกเอาใจซึ่งกันและกัน

                เข้า                    -      เข้าอกเข้าใจซึ่งกันและกัน

                ไว้                     -      ไว้เนื้อเชื่อใจไม่หวาดระแวงซึ่งกันและกัน  ชีวิตคู่จะบรรลุสู่ความสุข

โปรดจำไว้ว่า  “เมียดีเหมือนแม่ (คอยห่วงใย  ผัวดีเหมือนลูก…(คอยเชื่อฟัง)”

 

แม่บ้านดีต้องเก่ง    อย่าง

                เก่งครัว              -  ทำอาหารเก่ง ปรุงอร่อย รสเลิศ

                เก่งคลัง             -  เก็บเงินเก่ง ควบคุมการใช้จ่ายไม่ประมาท

                เก่งช่าง             -  รู้จักบูรณะซ่อมแซมเครื่องใช้ในครัวเรือน

                เก่งหมด           -   รู้จักปฐมพยาบาลสามี – บุตร – ธิดา ยามป่วยไข้

 

แม่ครัวดีต้องมี    ยอด

                ยอดหา              -  ของกินของใช้  หามาได้ด้วยความสุจริต

                ยอดทำ             -   มีฝีมือ..เสน่ห์ปลายจวัก

                ยอดคำ              -  เชื้อเชิญให้รับประทานด้วยวาจาอันไพเราะ

                ยอดใจ              -  ต้อนรับ ปรนนิบัติ ด้วยน้ำใจอันประเสริฐ และมารยาทอันงดงาม

 

  ต้อง     อย่า..

                คนจะทำอะไรก้าวหน้า  ต้องอาศัย     ต้อง     อย่า

                ต้องศึกษาและทำในสิ่งที่ตนชอบและถนัด

                อย่า…    -  ทำในสิ่งที่ตนไม่ชอบ อย่าสนใจในสิ่งที่ตนไม่ถนัด 

          -  อย่าตั้งกำแพงความหวังไว้สูงเกินไป 

          -  ถ้าผิดหวังก็อย่าท้อแท้  และอย่าท้อถอย

 

 

บัณฑิต หรือบรรลัย

                บุคคลผู้มีลักษณะ    ประการ ดังต่อไปนี้

                หัวแข็ง              -  แนะไม่ทำ – นำไม่ตาม ว่าไม่ฟังสั่งไม่เชื่อ

                แล้งน้ำใจ          -  ใจจืด ใจดำ คอแข็ง ชะแง้แลดูใครไม่เป็น

                ไร้สัจจะ             -  ไม่มีความจริงจังจริงใจกับใคร  แม้กับผู้ให้คุณ

                อกตัญญู           -  ไม่รู้คุณใคร ไม่ว่าบ่อนเคยอยู่ อู่เคยนอน หมอนเคยหนุนอ พระคุณที่

             เคยพึ่ง อย่าลืมว่า “คนดี – รู้คุณ  คนไม่ดี – ลบหลุ่คุณ

                อยู่อย่างโจร      -  ไว้วางใจอะไรไม่ได้  อยู่ที่ไหนบรรลัยทุกที่  ปล้นเงินทอง  ปล้นข้าวของ

                                                ปล้นเกียรติยศชื่อเสียงพ่อแม่ ครูอุปัขฌาย์อาจารย์ และสำนัก  บุคคล

                                                ประเภทนี้ แม้คุณวุฒิจะสูงสุดฟ้า  แต่คุณธรรมสุดจะต่ำทราม หาความ

                        เป็น “บัณฑิต” ไม่ได้  นอกจากจะ  “บรรลัย” สถานเดียว

 

                              อย่าลืม… วิชาเป็นอำนาจ  มารยาทเป็นเสน่ห์

 

 

ทำไมคนไม่รีบกตัญญู

                เพราะติด    รอ

                รอว่าง

                รอรวย

ว่างเมื่อไรจึงจะกตัญญู  รวยเมื่อไรจึงจะกตเวที

                                อันคนอกตัญญูไม่รู้คุณ                              ถึงการุณย์เช้าค่ำพร่ำว่าขาน

                                แล้วเอาทรัพย์นับให้ทั้งจักรวาล                  ไม่เนิ่นนานหน่อยจิตกลับคิดร้าย ฯ

                                ทรลักษณ์อักกตัญญุตาเขา                        เทพเจ้าก็จะแช่งทุกแห่งหน

                                ให้ทุกข์ร้อนงอนหง่อทรพล                       พระเวทย์มนต์เสื่อมคลายทำลายยศ ฯ

                                สว่างอื่นอันใดในอากาศ                            ไม่โอภาสเท่าสว่างตะวันฉาย

                                แสงสิ่งอื่นเข้มแข็งว่าแรงร้าย                      ก็แพ้พ่ายแรงกรรมที่ทำไว้ ฯ

                                                                                                                                                (สุนทรภู่)

 

ทางที่ควรเดิน

                ทางที่จะเรียนให้จบ            -   อิทธิบาท  

                ทางที่จะพบขุมทรัพย์         -   ทิฏฐธัมมิกัตถประโยชน์ ๔

                ทางที่จะได้รับความสุข       -    ต้องสงบให้ได้    จะมีสุข  คือ  จน  ใจ เวรภัย และกิเลส

                ทางที่จะปลุกมนต์เสน่ห์      -   สังคหวัตถุ  

 

มารยาทเสีย – เสียมารยาท

                ไปไหนทำใหญ่กว่าผู้บังคับบัญชา

                ทำอะไรเกินหน้าผู้บังคับบัญชา

                ทำอะไรไม่บอกกล่าวผู้บังคับบัญชา

                ประจบผู้บังคับบัญชาไม่เลือกกาล

                ไม่พอใจแล้วประจานผู้บังคับบัญชา

อย่าลืมว่า….  ไม้สูงว่าแม่มักจะแพ้ลมบน  คนสูงกว่าคน มักจะโค่นกลางคัน 

 

ทำไมไปต้องลา – มาต้องไหว้

                เป็นมารยาท            -       มารยาทสังคม เป็นระเบียบปฏิบัติในการอยู่ร่วมกัน

                เป็นวัฒนธรรม         -       เป็นเครื่องหมายแห่งความเป็นผู้เจริญและจิตใจที่งดงาม

                เป็นคุณธรรม           -       ลูก                -  ต้องไหว้พ่อแม่

                                                          ศิษย์             -  ต้องไหว้ครูอาจารย์

                                                          เด็ก               -  ต้องไหว้ผู้ใหญ่

                                                          ถือไปลามาไหว้มิใช่ชั่ว                       จะเป็นรั้วกันภัยเมื่อภายหน้า

                                                          ประสงค์ยืดจำต้องใช้กายวาจา             เอาจรรยาเป็นกำนัลนั่นแหละงาม

 

พรหมแดนระหว่างคนกับสัตว์

                                อาหารนิททา  ภยเมถุนญจ                 สามญญเมตปปสุภิ  นรานํ

                                ธมโม  หิ  เตสํ  อธิโก  วิเสโส              ธมเมน  หีนา  ปสุภิสมานาฯ

                                การกินอาหาร     -   ความหิว

                                การพักผ่อน       -   ความง่วง

                                การสืบพันธุ์       -   ความต้องการตามธรรมชาติ

                                การหลบภัย       -   ความกลัว

มีเสมอเหมือนกันทั้งคนและสัตว์  แต่พรมแดนระหว่างคนและสัตว์  อยู่ที่ปัญญาและคุณธรรม  

หากเอาปัญญาและคุณธรรมออกเสียแล้วก็เช่นเดียวกัน

                                -  สัตว์                   มีเพียงสัญชาตญาณ

                                -  มนุษย์ มีวิจารณญาณ  รู้จักแยกแยะ ผิดชอบ ชั่วดี

 

สถานที่ที่ก่อให้เกิดสติปัญญาหรือเกิดความคิดดี ๆ

                วัด                  -     ทำให้นึกถึงพระ  สวรรค์   พระนิพพาน

                วัง                  -     นึกถึงศิลปกรรม พหุคุณูปการที่พระมหากษัตริย์ ทรงมีต่อ

ประเทศชาติ พระศาสนา  และพสกนิกร 

                โรงเรียน          -    นึกถึงความก้าวหน้า  -  อนาคต

                โรงศาล           -    นึกถึงความผิดพลาด  -  ความประมาท

                โรงพยาบาล    -    นึกถึงอนิจจังของสังขาร

 

กติกาพิจารณาความแก่

                ชอบของขม                      ชมเด็กสวย

                ช่วยศาสนา                      บ้าของเก่า

                เล่าความหลัง

 

ค่าของความแก่

                                ไม้แก่                      มีแก่น ทนทาน

                                ผลไม้แก่                 สุก หอมหวาน ทานอร่อย

                                ข้าวแก่                    ได้เกี่ยว

                                คนแก่                     ได้ประสบการณ์

                                พระแก่                    ได้พรรษายุกาล (รัตตัญญู)

    -   แก่ที่ต้องส่งเสริม และรักษา  คือ   แก่ศีล  แก่ธรรม  แก่คุณงามความดี

                -   แก่ที่ต้องทำลาย  คือ  แก่กิเลส  แก่ตัณหา  แก่แดด  เช่น  แก่ไช้เงิน  แก่เที่ยว  แก่กิน

                    แก่นอน  แก่อบายมุขฯ

                -   แก่    แบบ….

                    แก่ขึ้น                  เจริญวัย  ใหญ่กล้า  พัฒนา  เติบโต

                    แก่ลง                  ความเสื่อมโทรมของสังขาร

                    แก่ขึ้น ๆ ลง ๆ       อารมณ์หวั่นไหว  ไม่หนักแน่น วิปริต  คุ้มดีคุ้มร้าย

                    แก่ไม่ขึ้นไม่ลง    หนักแน่น ไม่หวั่นไหวต่อสิ่งที่มากระทบ ทั้งอารมณ์ชอบ ทั้ง

  อารมณ์ชัง  เข้าลักษณะว่า  “ยิ้มได้เมื่อถูกเยาะ  หัวเราะเมื่อถูกเย้ย  

 

  วางเฉยเมื่อถูกชม

ข้อคิดหัวใจหนุ่มในร่างที่แก่  ดีกว่าหัวใจท้อแท้ในร่างที่หนุ่ม

 

เครื่องวัดสมบัติมนุษย์

                                ทางโลก                 วัดกันที่สมบัติภายนอก

                                ทางธรรม               วัดกันที่สมบัติภายใน

                                ทางโลก                 วัดกันที่ทรัพย์สมบัติ (ความมั่งมี)

                                ทางธรรม               วัดกันที่คุณสมบัติ (คุณความดี

 

วิถีแห่งความก้าวหน้า

                รักงาน

                ขยันทำ

                จำมั่น

                หมั่นพินิจ

 

วิธีก้าวให้ทันโลก

                หาให้ทันกิน                  เสกหัวใจเศรษฐี

                รู้ให้ทันการณ์                เสกหัวใจบัณฑิต สุ  จิ  ปุ  ลิ

                ทำงานให้ทันเวลา         เสกหัวใจอิทธิบาท

                อย่าหลงเงาตัวเอง         เสกหัวใจสัปปุริสธรรม  

 

วิธีสร้างไมตรีจิตมิตรภาพ

                ยิ้มแย้มแจ่มใส                 ทักทายสนทนา

                วาจาประทับใจ                 ให้รางวัล

                ของขวัญของฝาก            พลัดพราก – ร่วมอาลัย

 

อธิษฐานให้ถูกวิธี..

                ชาวบ้าน               อธิษฐานเพื่อจะได้

                พระพุทธเจ้า        อธิษฐานเพื่อจะทำ

                ชาวบ้าน               อยากได้โดยไม่ต้องลงมือทำ

                พระพุทธเจ้า         ต้องลงมือทำจึงจะได้

                                           -  อยากได้              เป็นตัณหา  (กิเลส)

                                           -  อยากทำ              เป็นฉันทะ   (คุณธรรม)

                                           แม้แต่เรือยังมีสมอทอด                   คนตาบอดยังมีไม้เท้าถือ

                                           เรือไร้สายสมอถึงได้ฤา                   คนธรรมยึดถือนี่หรือคน ฯ

 

มีหวัง – หมดหวัง

                ทำงานแต่ละวัน  เดือน  ปี  มีที่วัดความเสื่อมหรือเจริญของชีวิต ดังนี้

                                ชั่วไม่มี       ดีปรากฏ                   -   ก้าวหน้า

                                ชั่วไม่มี       ดีไม่ปรากฏ               -   อยู่กับที่

                                ชั่วมากมี     ดีปรากฏ                   -   ถอยหลัง

                                ชั่วมากมี     ดีไม่ปรากฏ               -   หมดหวัง

 

อย่าลืมคนต้องมีอาวุธเป็นภูมิคุ้มกันตน     ชนิด  คือ

                                ปัญญาวุธ               -     มีความรู้

                                ธรรมาวุธ                -     มีความดี

                              “ความรู้คุ้มตัวไม่ได้  แต่ความดีคุ้มตัวได้

 

หลักนักทำงาน

                ทำงานตรงเวลา

                ไม่นินทานาย

                ใฝ่ใจต่อหน้าที่

                ทำดีให้ถูกจังหวะ

                เสียสละเพื่อหน่วยงาน

                มนุษย์สัมพันธ์เป็นเยี่ยม

 

ชีวิต   เหมือนอะไร

    ๑ดวงอาทิตย์          -   เข้าขึ้น เย็นตก  ยามใดท้องฟ้าไร้ฟ้า  เมฆหมอก แสง

   อาทิตย์ก็แผดกล้าสว่างไสว  (ชีวิตแจ่มใส  ทำกิจใดก็สำเร็จ)

                ดวงจันทร์            -   มีข้างขึ้นข้างแรม เหมือนชีวิตมีสุขมีทุกข์ มีมืด  มีสว่าง

                จราจร                  -   มีราบรื่น  ติดขัด  มีโปร่งใส  วายวุ่น

                น้ำ                      -   มีขุ่น  ใส  มีขึ้น  มีลง  ไม่แน่นอน  (น้ำขึ้นให้รีบตัก)

                ปลา                    -   ต้องแหวกว่ายในวัฏฏะทั้ง     คือ  กิเลส  กรรม  วิบาก

                ธนาคาร               -   ต้องเก็บสิ่งที่ถูกนำมาฝาก  ทั้งเลวร้าย และคุณความดี

                ดอกไม้               -   มีสด มีแห้ง  มีเบิกบานและร่วงโรย  เปลี่ยนแปลงไปตามกาล

                                                   อดีตไม่ขยัน  ปัจจุบันไม่ขวนขวาย  ไม่ต้องทำนายอนาคต

 

ผู้นำดี

                รู้งานดี    “อันความรู้รู้กระจ่างเพียงอย่างเดียว  แต่ให้เชี่ยวชาญเถิดจะเกิดผล  อาจจะชักเชิดชูฟูสกนธ์  ถึงคนจนพงศ์ไพร่คงได้ดี

                ทำหน้าที่ไม่บกพร่อง     -   (นิสัมมะ  กะระณัง  เสยโย)

                ต้องสุจริต                     -   บริสุทธิ์  สะอาด  ยุติธรรม 

                มีมิตรสัมพันธ์               -   เข้าได้กับผู้ร่วมงานทุกระดับชั้น 

                รู้ว่างานคือชีวิต             -   ทำงานด้วยความทุ่มเท เสียสละ รับผิดชอบ เพื่อผลคือความสำเร็จ

 

                                สักวาผู้นำดีดูที่ไหน                                         ดูที่ใจมีธรรมประจำจิต

                                หนึ่งอดทนยิ้มแย้มแจ่มใสเป็นนิตย์                   สองมีคิดริเริ่มเสริมตื่นตัว

                                สามเป็นผู้ขยันหมั่นทำกิจ                                 สี่พินิจมอบงานการให้ทั่ว

                                ห้ามีเมตตาธรรมประจำตัว                                 หกตรวจทั่วงานที่มอบชอบธรรมเอยฯ

                    

ผู้แทนดี

                นโยบายดี                         มีหลักการ

                ทำงานเป็น                      เห็นแก่ประเทศชาติ

 

ผู้แทนไม่ดี

                ให้สัญญา                         ท้าสาบาน

                ทำงานไม่เป็น                   เห็นแก่ตัว

                มั่วโลกีย์                           ไม่มีอุดมการณ์

 

กิจของผู้นำ

                 บำราบคนพาล               อภิบาลคนดี

                 ผูกไมตรีทั่วหน้า           พัฒนามวลชน

                 นำตนถึงธรรม

 

ตายแล้วทำไมต้องเผา

                เผาเพื่อให้หาย     -   หายเหม็น  -  หายห่วง

                เผาเพื่อให้หอม    -   ชื่อเสียงความดีผู้ตายปรากฏ

                                               -   เกียรติยศของผู้อยู่ก็ลือชา

                       -   คุณธรรมของเจ้าภาพก็ขจรขจายไป

                เผาเพื่อให้เห็น    -   ไม่เผาไม่เห็น  ถามว่าเห็นอะไร

                                                    เห็นความดีของผู้ตาย

                                                     เห็นน้ำใจของผู้อยู่

                                                     เห็นความกตัญญูของสายโลหิต

                                                     เห็นความเสียสละของญาติมิตร

               

---------------------------------

 

ขอบคุณ : กองอนุศาสนาจารย์ทหารบก



หน้า 1/1
1
[Go to top]



E-mail:watsamma_1090@hotmail.co.th